4 - جمله « ذللناها لهم » اشاره به مساله مهم رام شدن چهار پايان براى انسان است ، اين حيوانات زورمند پر قدرت كه گاه به طور نادر ، به فرمان خدا ذللناها را فراموش كرده ، سر به عصيان و طغيان بر مىدارند چنان خطرناك مىشوند كه دهها نفر در مقابل آنان عاجز مىشوند ، ولى در حالت عادى گاهى يك قطار شتر را به ريسمانى بسته و به دست كودكى چند ساله مىسپارند و « مىبرد هر جا كه خاطر خواه اوست » ! . به راستى عجيب است ، انسانها نه قادرند مگسى را بيافرينند ، و نه حتى مىتوانند مگسى را رام خويش كنند ، اما خداوند قادر منان ميليونها ميليون چهار پايان مختلف را آفريده و رام انسانها ساخته است كه دائما در خدمت آنانند . 5 - جمله « * ( فَمِنْها رَكُوبُهُمْ وَمِنْها يَأْكُلُونَ ) * » ( با توجه به اينكه ركوب صفت مشبه است و به معنى مركوب يعنى حيوانى كه بر آن سوار مىشوند ) اشاره به اين است كه انسانها پاره اى از چهار پايان را به عنوان مركب انتخاب مىكنند و بعضى را براى تغذيه . گرچه گوشت همه چهار پايان معمولى از نظر اسلام حلال است ، ولى عملا تنها بخشى از آنها براى تغذيه مورد استفاده قرار مىگيرد ، فى المثل گوشت الاغ جز در موارد ضرورت كسى از آن استفاده نمىكند . البته اين در صورتى است كه « منها » را در هر دو جمله به معنى « تبعيض » در افراد بگيريم ، اما اگر اولى تبعيض افرادى و دومى تبعيض اجزايى بوده باشد مفهومش اين مىشود كه بعضى از چهار پايان را مركوب خويش مىسازيد و از قسمتى از اجزاى تن آنها تغذيه مىكنند ( چرا كه استخوان و مانند آن قابل تغذيه نيست ) . 6 - جمله « * ( لَهُمْ فِيها مَنافِعُ ) * » اشاره به فوائد زياد ديگرى است كه از چهار پايان عائد انسان مىشود ، از جمله پشم آنها براى انواع لباسها و فرشها و خيمه ،